Hamer Körmeling maakt iets feestelijks voor grauw Eindhoven

Hamer Körmeling bij een van haar eerdere werken in Antwerpen.

Een thuiswedstrijd biedt voordelen, maar maakt ook wel een tikje nerveus. Hamer Körmeling, geboren en getogen in Eindhoven, toont vanaf morgen werk bij Salon Veneman: ‘Het moet iets feestelijks worden, maar wát precies, dat weet ik nog niet’.

Je zult in Eindhoven maar zo’n achternaam hebben en dan belt ook de krant nog op voor een interview, wie wordt dan niet nerveus? Nou, Hamer Körmeling (1993) dus. Ofschoon, een beetje spannend vindt ze het toch wel maar ze houdt zich vast aan het gevoel dat wat ze gaat maken bij Salon Veneman leuk moet zijn, iets feestelijks ook, een cadeautje aan haar oude stad zogezegd en dan volgt een heerlijke gieberlach.

Even over nadenken
Eerst maar even de vraag wat zij qua kunst heeft geleerd van haar ouders Martien van Mens en John Körmeling, dan hebben we dat maar achter de rug en kan alle aandacht uitgaan naar de nu in België wonende dochter. ,,Phoehee. Dat vind ik een heel moeilijke vraag.” Stilte. ,,Daar wil ik even over nadenken...”

Ze groeide op in dat heerlijke, wonderlijke huis - op een steenworp van Salon Veneman - waar speciaal voor de toen net kruipende Hamer een gat uit de muur van de woonkamer werd gekapt, waar zij vervolgens via een poppenhuisachtig trapje naar buiten kon kruipen, waar kon worden gespeeld in de grote, wilde tuin, met kippen, konijnen en bouwsels die John daar had geparkeerd. Een inspirerende, rijke omgeving die bepalend lijkt te zijn geweest voor haar ontwikkeling, want gevraagd waarom zij koos voor de academie in Gent: ,,Ik dacht na de middelbare school eerst dat het iets met biologie zou moeten worden, maar dat viel tegen en ik heb toen een aantal kunstacademies in Nederland bekeken, maar dat was ‘t allemaal niet. Tot ik in Gent kwam (het KASK, red.) en daar die enorme tuin zag met prachtige bomen en die kipjes en zo: dat was het! Daar voelde ik me gelijk thuis.”

Twijfelen
Welke richting ze graag wilde studeren, was ook nog een beetje de vraag: ,,Ik twijfelde heel erg tussen grafisch, beeldhouwen, textiel en mode.” Ook hier bepaalde mede de sfeer van de les- of werkomgeving de richting: het werd uiteindelijk beeldhouwen: ,,Ik moet me goed voelen in zo’n plek en dat was daar.”

“Een blad papier is altijd goed, maar mag er wel een potloodje bij?”
Hamer Körmeling

In 2019 is ze afgestudeerd in Gent, terwijl ze tussentijds ook nog even een paar jaar de Modeacademie in Antwerpen volgde. ,,Daar heb ik vooral heel goed leren tekenen, maar verder viel het allemaal behoorlijk tegen.” Wat ze vooral geleerd heeft die zes jaar op de academies? ,,Goed leren kijken.” Even stil. Dan: ,,Denk ik toch.”

Als ze moet kiezen tussen een blad papier, een lap stof, een homp klei of een metaaldraad, wat zou het dan worden? Die vraag levert eerst een gierende lachbui op en dan, nog wat na-hikkend: ,,Een blad papier (mag er wel een potloodje bij?) dat is altijd goed, want daar kun je van alles mee. Maar dat geldt ook voor die klei en die metaaldraad, dus ja… Eigenlijk wil ik alles. Ha, ha!”

Best grauw
Ze exposeerde eerder al bij LLS in Antwerpen en bij het Gents Kunsten Overleg waar ze onder meer een grappige schildering op de grote ruit van de galerie aanbracht. Wat ze nu precies gaat doen in of bij Salon Veneman, is afhankelijk van haar bezoek, komende donderdag. ,,Dan kom ik langs met een aantal spullen en ga ik zien wat ik kan doen. Het moet in ieder geval iets feestelijks worden, want daar zijn we zo langzamerhand wel aan toe en: Eindhoven is best grauw, dan mag er wel iets leuks gebeuren, toch?!”

https://www.ed.nl/cultuur/hamer-kormeling-maakt-iets-feestelijks-voor-grauw-eindhoven~aab5be5e